Fijne feestdagen en een voorspoedig 2026

Lanzarote, Playa Blanca, Marina Rubicon, Zaterdag 20 december.

In Oktober vlogen we vanuit Nederland terug naar Luna Verde op Lanzarote. Toen nog met rolstoelassistentie voor Wilma. Inmiddels is dat niet meer nodig. Het herstel van de gebroken wervels gaat langzaam maar voorspoedig. Nog een maand of drie dagelijkse bewegingsoefeningen en dan moeten we weer fit genoeg zijn om te gaan zeilen.

Het weer op Lanzarote is bijzonder aangenaam met temperaturen rond de 20 graden en omdat we voorlopig toch even niet varen, doen we mee met de feestelijke Kerstactiviteiten op het eiland. Wilma repeteert al weer met het koor van Yaiza en zingt mee in kerstconcerten. Een bijzonder gelegenheid was het concert bij de feestelijke opening van de “Belen” (Kerststal) in Yaiza in de aanwezigheid van de plaatselijke notabelen. Een “Kerststal” bestaat hier uit een grote maquette van de stad en omgeving. Met name die van Yaiza is bijzonder en trekt veel belangstelling.

Op de boot blijven we ons bezig houden met de altijd noodzakelijke reparaties en onderhoud. De meeste klussen klaren we in nauwe samenwerking met technici van de werf op de haven.

De capaciteit van de service accu’s was na zeven jaar ver afgenomen. We hebben ze vervangen door nieuwe, dezelfde Optima Blue Top accu’s, waar we bijzonder tevreden over zijn. Ook de start accu’s van motor en generator en de accu’s van de boegschroef blijken aan vervanging toe. Als we ook nog de back-up accu van de navigatie elektronica vervangen zijn alle accu’s nieuw.

Bij de terugtocht van Madeira naar Lanzarote bleek, dat het signaal van de marifoon erg slecht geworden was en dat het bereik van de AIS was afgenomen tot ongeveer een mijl, hoogst waarschijnlijk veroorzaakt door problemen met de antenne. Terug op Lanzarote hebben we de kabels en alle aansluitingen van de antenne gecontroleerd. Het meeste zag er nog uit als nieuw. Omdat alleen de antenne tekenen van corrosie vertoonde, besloten we de antenne boven op de mast te vervangen. Dat heeft geholpen. De VSWR-waarde, die aangeeft hoe goed de antenne aan de zender is gekoppeld, was 1:4 geworden (erg slecht) is weer terug naar 1:1.5 (best goed).

Meteen ook maar de verstaging gecontroleerd. Drie van de 19 rvs strengen bij de terminal van de bakboord D1-stag waren gebroken. Toen we de stag losnamen bleek hij enkele slagen gedraaid te zijn wat de breuk veroorzaakt kan hebben. Beide D1 stagen, bakboord stuurboord, hebben we vervangen.
Het toilet bij de achterkajuit hebben we uit elkaar gehaald, onderdelen schoon gemaakt, en de aansluitslangen vervangen. Dat was dringend nodig want de slangen zaten bijna dicht.
Tenslotte heeft de airconditioning in de achterkajuit het begeven. Na 23 jaar trouwe dienst niet meer te repareren. We besluiten een nieuwe airco te laten installeren.

We vervelen ons geen moment en het is best gezellig om met andere bootbewoners te genieten van het fijne klimaat. De meesten zijn hier tijdelijk en bereiden zich voor op een oversteek van de Atlantische oceaan. Enkelen hebben een vaargebied rond de Oost Atlantische eilanden. Voor de feestdagen gaan we even naar Nederland en na nieuwjaar weer terug naar de boot op Lanzarote.
Voor nu wensen wij al onze volgers Plezierige Feestdagen en de Beste Wensen voor 2026

Even terug naar Zaltbommel

Zaltbommel, zondag 10 augustus 2025.

Lang niets van ons gehoord, maar we zijn weer terug in Zaltbommel.

We waren te optimistisch. Het bleek dat Wilma onderweg van Lanzarote naar Madeira door een onverwachte beweging van de boot harder tegen haar rug was gevallen dan we dachten. De pijn werd niet minder. Dus toen toch maar van Calheta drie kwartier met een taxi naar het ziekenhuis in Funchal voor nader onderzoek.

Na Röntgen opnames en een CT-scan bij orthopedie zijn we voor MRI overgebracht naar de afdeling neurochirurgie in een andere kliniek. Er was een ruggenwervel gebroken. Gelukkig kon die binnen twee dagen in diezelfde kliniek geopereerd worden.

Helaas bleef de pijn langer dan verwacht. Uit nieuw MRI onderzoek bleek dat er nog een tweede wervel gebroken was. Die kon niet geopereerd worden en moet de komende maanden langzaam genezen. Na twee weken waren we gelukkig “fit to fly”, en zijn we onder begeleiding van EuroCross teruggevlogen naar Nederland.

Thijs is later weer naar Madeira gevlogen om samen met Matthias van de Bella Luna Verde naar onze ligplaats op Lanzarote terug te brengen.

Niet helemaal volgens plan brengen we nu de zomer in Nederland door. Langzaam maar zeker gaat Wilma vooruit en we kijken ernaar uit om in oktober weer naar de boot te gaan.

Toch maar niet vertrokken

Calheta, Madeira, woensdag 11 juni 2025.

Het was al opgevallen. We zijn nog steeds op Madeira in de gezellige haven van Calheta. Wilma’s rug bleek erger gekneusd dan we eerst dachten. Op de medische post hier is er inmiddels twee keer naar gekeken. Niets gebroken, maar wel gekneusd en erg pijnlijk. Stevige pijnstiller voorgeschreven gekregen en de mededeling dat genezing wel een paar weken zou kunnen duren. Vier dagen op zee op een slingerend schip is even geen optie. Dus hebben we de reservering van onze ligplaats hier met een paar weken verlengd. Gelukkig geen enkel probleem.

Het weer is hier bijzonder aangenaam, lekker briesje, zonnig met een wolkje en 24 °C. De Pingo Doce (supermarkt) is in de buurt en het strand met terras ligt naast de haven. Er zijn verschillende restaurants langs de kade, inclusief een cafetaria-achtige gelegenheid, populair bij zeilers en sportvissers. Grote wandelingen zitten er even niet in, maar naar het strand en even zwemmen is ook leuk.

De sportvissers hier gaan voor tonijn en groter. Populair bij de toeristen. Af en toe wordt er een grote Marlijn aan wal gebracht. Best spectaculair.

Het is gezellig met de andere zeilers in de haven. Ze komen uit alle windstreken, Duitsland, Australië, Canada en USA. Plannen lopen uiteen, naar de Azoren, naar de Canarische eilanden of naar Portugal. Niemand heeft haast.

Naar Madeira via La Graciosa, 330 NM

Calheta, Madeira, zondag 8 juni 2025.

Gisteren was hier het feest van de Divino Espirito Santo, met een mis in de kerk van Calheta, met een DJ en hapjes en drankjes op het kerkplein. Vandaag gaat de pastoor met muziek langs de haven en worden de boten gezegend. Een hele vrolijke gebeurtenis.

Ons plan is om morgen te vertrekken naar Lagos. Dat is vier dagen varen. We verwachten rustig weer en ruime wind.

Dat is wel wat anders dan de tocht van Lanzarote hier naartoe. Om iets gunstiger wind te hebben waren we eerst op zaterdag 31 mei van Playa Blanca naar Graciosa gevaren op de motor in de luwte van Lanzarote. Bij Graciosa, ten noorden van Lanzarote zijn we voor anker gegaan om de volgende dag richting Madeira te zeilen. Volgens de berekeningen zou het net bezeild zijn in twee dagen, 40 graden aan de wind en een wind van 10 tot 15 knopen, windkracht 4.

Al vrij snel blijkt het toch wat harder te waaien. Het wordt windkracht 5. Na wat uitproberen, zeilen we met een rif in het grootzeil en een rif in de genua. Zo gaat het wat rustiger en varen we 6-7 knopen over bakboord op de stuurautomaat ca. 45 graden aan de wind. De zee blijft wild. Soms pikken we een paaltje, als we tegen een golf omhoog varen en in het golfdal daarna met een klap weer op het water terecht komen. We raken er wel aan gewend en de tweede dag gaat het beter. Maar dan wordt de zee toch weer warrig alsof de golven uit twee richtingen komen en klapt er soms een steile muur van water tegen de boot. Het ging een keer zo hard dat Wilma hard tegen de kast kwam en haar rug kneusde. Dat was erg pijnlijk.

Het voelt bijzonder goed als we op dinsdag 2 juni bij opkomst van de zon het eiland Madeira aan de horizon zien en in de luwte van het eiland komen. De zee wordt vlak. Op de motor varen we naar Calheta. In de marina hebben we een ligplaats gereserveerd en om 9:15 uur maken we vast aan de wal.

We liggen op dezelfde plaats als het vorig jaar, toen we hier een maand zijn gebleven en uitgebreid van Madeira hebben genoten. Nu willen we verder, naar de Algarve, en bestuderen we elke dag de weerberichten op zoek naar een gunstig moment om weer te vertrekken.