Klaar voor vertrek

Marina Rubicon, donderdag 16 mei 2024

Het is een leuke klus om motor, generator en watermaker weer aan de gang te krijgen, vooral om dat het zonder problemen ging. Thijs had alles dan ook zorgvuldig geconserveerd.

Natuurlijk varen we ook even de haven uit om het zeilgevoel weer terug te krijgen. Het blijft genieten.

Ook proberen we het anker en de ankerlier weer even uit. Bij Playa Papagayo ankeren we voor de lunch en om te zwemmen.

Er is weinig wind en op de ebstroom draaien we rond ons anker. De ketting wil daarbij nog wel eens om de rotsen draaien. Het is lekker weer en Wilma vindt het leuk om te kijken of de ankerketting vrij op de bodem ligt. Probleemloos keren we weer terug naar de haven.

Dan is het wachten op gunstig weer om te vertrekken naar Madeira en de Azoren. Het is erg hard gaan waaien op Lanzarote en het weer is niet stabiel. Wel worden we getrakteerd op mooie zonsondergangen.

Het is gezellig in de haven. We wandelen en zwemmen veel. In de tussen tijd vullen we de proviand verder aan en koken maaltijden om in te vriezen voor onderweg. Onze rood-wit-blauw vlag krijgt een nieuwe zoom. Hij is nu wel iets korter, maar de rafels zijn weggewerkt.

Wilma zingt mee in het koor van Yaiza bij de viering van het feest van San Isidro Labrador (de beschermheilige van de boeren) in Uga, uiteraard in aanwezigheid van alle notabelen en gevolgd door een feestelijke processie.

Tegen het einde van mei hoort de wind wat meer naar het oosten te draaien als zich boven de Azoren een hogedruk gebied gevormd heeft. Het ziet ernaar uit dat het echt gebeurt en dat zaterdag de route naar de Azoren bezeild is. Het plan is om dan te vertrekken en in 5 tot 7 dagen naar Santa Maria te varen.

Weer terug op Luna Verde

Marina Rubicon, April 2024.

We zijn weer terug aan boord. Eindelijk tijd voor een update.

In de winter veel gezellig bezoek gehad op Luna Verde, rond Lanzarote gevaren, geankerd, gezwommen en gebarbecued. Met Kerstmis en met Pasen in Nederland geweest, familie en vrienden weer ontmoet en ook lezingen gegeven over onze zeilavonturen. Alles bij elkaar leuke maar drukke tijden. Het voelt goed om weer aan boord te zijn.

Luna Verde ligt er mooi bij. Het is lekker weer. We hebben er zin in om onze voorraden weer aan te vullen en alles operationeel te maken voor nieuwe tochten, te beginnen met nieuwe gordijnen voor alle ramen en patrijspoorten.

Onze gordijnen waren ooit van superieure kwaliteit maar zijn inmiddels meer dan 20 jaar oud. Ze begonnen tekenen van verval vertonen. Na lang zoeken hadden we op Lanzarote een stoffeerder gevonden die het eerst wel aandurfde om de oude gordijnen na te maken, maar al snel de opdracht teruggaf. Het werd hem te ingewikkeld met al de plooitjes en de schuine ramen. Toen hebben we besloten om ze maar zelf te maken. We hebben aan boord alle maten zorgvuldig opgenomen en in Zaltbommel de gordijnen geknipt, gezoomd en in elkaar gezet voor de kajuit en alle 15 patrijspoorten met alles bij elkaar 172 drievoudige plooitjes. Het was een hele klus. We zijn er dan ook best trots op dat alles heel strak blijkt te passen.

Zomer op de Canarische eilanden

Playa Blanca, Marina Rubicon, Lanzarote, zondag 23 juli.

Eind juni zijn we even naar Nederland geweest. De verjaardag van ons jongste kleinkind gevierd en natuurlijk weer met iedereen bijgepraat. Het was druk, maar erg gezellig. Begin juli weer terug naar Lanzarote met het plan om te zien of het nog een keer lukt om naar de Azoren te zeilen.

Eigenlijk zijn we nog nooit in juli of augustus op de Canarische eilanden geweest. Het is hier zomervakantie, geen zeilseizoen. Het waait nu voortdurend hard uit het Noorden, windkracht 5-6 Bf. Niet echt om lekker te zeilen, maar wel fijn voor de verkoeling. Het is hier dus best goed toeven. Het plan om een grote zeiltocht te maken stellen we maar even uit.

In plaats daarvan gaan we met de auto naar Fuerteventura. Het licht vlak ten zuiden van Lanzarote, 35 minuten met de Ferry. We toeren in twee dagen over het hele eiland, zien heel veel mooie stranden, maar verder is het eiland leeg en saai.

Waar het toerisme op Lanzarote voornamelijk Engels is, wordt je op Fuerteventura vaak in het Duits aangesproken, met name in het zuiden bij Morojable. Prachtige autowegen, mooie resorts, veel surfers, kleine haven. We vinden het leuker in Gran Tarajal, iets noordelijker, met een veel meer Spaans karakter, maar ook een kleine haven met weinig faciliteiten voor cruisers.

De verjaardag van Thijs vieren we met vrienden in Arrecife, waar we lekker uit eten gaan.

Natuurlijk zorgen we er ook voor dat Luna Verde niet vastgroeit in de haven. Als de wind dan ook twee dagen wat afneemt, zeilen we er uit. Na een rondje naar de vuurtoren gaan we voor de nacht voor anker bij de Papagayo stranden.

Door de ebstroom en de veranderlijke wind draaien we een paar keer rond ons anker. De volgende dag als we anker op willen gaan zit de ketting dan ook goed vast gedraaid om de rotsen 5 meter onder de kiel. Het wordt even spannend om zonder naar de ketting te duiken los te komen. Met Thijs op het voordek en Wilma aan het roer proberen we een rondje te maken. We overleggen via onze headsets. Met kleine stukjes vooruit en achteruit en de ketting onder spanning komen we stukje bij beetje los. Pas na een heel rondje om het ankerpunt is de ketting vrij, hoeven we alleen nog maar het anker op te halen, en kunnen we zonder schade terug naar de Marina.

Er wordt niet veel reclame voor gemaakt, maar er blijken op Lanzarote best veel cultuurmanifestaties te zijn, exposities en concerten van bijzonder hoge kwaliteit en meestal met gratis entree. Gisteren zijn we naar het 32-ste Canarische Jazz festival geweest op de Plaza de El Almacen, in de openlucht, op plastic stoeltjes.

Kaapverdische muziek en op flamenco geïnspireerde Jazz met een Cubaans tintje, opzwepende muziek waarbij je moeilijk op je stoel kan blijven zitten. Al snel wordt er op het hele plein gedanst. In de naastgelegen meeneembar halen we tapas met een wijntje, dat uitstekend smaakt. Een bijzondere avond en heel gezellig.

Terug naar Lanzarote

Marina Rubicon, Playa Blanca, Lanzarote, 8 juni 2023

Restaurante Dos Combatentes

Het was leuk op Madeira. Gezellige haven bij Calheta. We troffen het festijn van de zegening van boten met muziek, dans, wijn en broodjes. Met de bus zijn we naar de hoofdstad Funchal gegaan, hemelsbreed 30 km, maar een busrit van 2:30 uur, met grote snelheid langs diepe ravijnen.

Funchal was voor ons een feestje van herkenning, met koffie op het terras van het Theater Caf├ę, een lekkere lunch bij het “Restaurante Dos Combatentes” en uiteraard een bezoekje aan de markt.

We houden de ontwikkeling van het weer elke dag in de gaten in afwachting van een mooi moment om verder te varen naar de Azoren, een tocht van vier dagen. Helaas wil het “Azoren Hoog” zich nog niet vormen.

In plaats daarvan blijft er een gebied van lage druk liggen bij de Azoren, met buien en onweer en stormachtige wind over de noordoostelijke Atlantische oceaan. Op Madeira draait de wind naar W-ZW, waardoor er een stevige deining in de haven begint te lopen en Luna Verde aan haar landvasten gaat liggen rukken. Wilma begon in de haven zeeziek te worden. Als de verwachting is, dat die deining nog erger gaat worden, lijkt het ons beter om maar te vertrekken.

Vanwege de depressies boven de Azoren willen daar liever nog niet naar toe. Ook een andere haven op Madeira is geen optie, omdat daar dezelfde deining loopt. Daarom besluiten we om terug te varen, iets wat we nooit eerder deden, maar we hadden ook nooit eerder een vaste ligplaats op Lanzarote.

Op vrijdag 2 juni vertrokken we. Het werd een mooie tocht van twee dagen, in het begin te zeilen met een ruime koers en een aardig briesje, later met minder wind en de motor erbij. Op 4 juni worden we met een prachtige zonsopgang ontvangen op Lanzarote, waar we wat uit te leggen hebben aan de buren die ons niet zo vlug terug verwacht hadden.