Naar Madeira via La Graciosa, 330 NM

Calheta, Madeira, zondag 8 juni 2025.

Gisteren was hier het feest van de Divino Espirito Santo, met een mis in de kerk van Calheta, met een DJ en hapjes en drankjes op het kerkplein. Vandaag gaat de pastoor met muziek langs de haven en worden de boten gezegend. Een hele vrolijke gebeurtenis.

Ons plan is om morgen te vertrekken naar Lagos. Dat is vier dagen varen. We verwachten rustig weer en ruime wind.

Dat is wel wat anders dan de tocht van Lanzarote hier naartoe. Om iets gunstiger wind te hebben waren we eerst op zaterdag 31 mei van Playa Blanca naar Graciosa gevaren op de motor in de luwte van Lanzarote. Bij Graciosa, ten noorden van Lanzarote zijn we voor anker gegaan om de volgende dag richting Madeira te zeilen. Volgens de berekeningen zou het net bezeild zijn in twee dagen, 40 graden aan de wind en een wind van 10 tot 15 knopen, windkracht 4.

Al vrij snel blijkt het toch wat harder te waaien. Het wordt windkracht 5. Na wat uitproberen, zeilen we met een rif in het grootzeil en een rif in de genua. Zo gaat het wat rustiger en varen we 6-7 knopen over bakboord op de stuurautomaat ca. 45 graden aan de wind. De zee blijft wild. Soms pikken we een paaltje, als we tegen een golf omhoog varen en in het golfdal daarna met een klap weer op het water terecht komen. We raken er wel aan gewend en de tweede dag gaat het beter. Maar dan wordt de zee toch weer warrig alsof de golven uit twee richtingen komen en klapt er soms een steile muur van water tegen de boot. Het ging een keer zo hard dat Wilma hard tegen de kast kwam en haar rug kneusde. Dat was erg pijnlijk.

Het voelt bijzonder goed als we op dinsdag 2 juni bij opkomst van de zon het eiland Madeira aan de horizon zien en in de luwte van het eiland komen. De zee wordt vlak. Op de motor varen we naar Calheta. In de marina hebben we een ligplaats gereserveerd en om 9:15 uur maken we vast aan de wal.

We liggen op dezelfde plaats als het vorig jaar, toen we hier een maand zijn gebleven en uitgebreid van Madeira hebben genoten. Nu willen we verder, naar de Algarve, en bestuderen we elke dag de weerberichten op zoek naar een gunstig moment om weer te vertrekken.

Nog even groot onderhoud

Marina Rubicon, Playa Blanca, Lanzarote, woensdag 27 mei 2025.

We zijn er wel even mee bezig geweest om alles in orde te maken voor vertrek richting Madeira. We willen er deze zomer naar toe om vandaar verder te gaan naar de Algarve. Op dit moment zit het weer niet erg mee. We zouden graag willen dat de wind, die overheersend uit het noorden komt, iets naar het oosten draait zodat Madeira bezeild is, maar dat zit er nog even niet in. In plaats daarvan draait de wind steeds iets naar het westen, waardoor Madeira precies in de wind komt te liggen. We wachten dus nog maar even af.

Intussen hebben we Luna Verde een grote beurt gegeven. Ze is een week op de kant geweest om het onderwaterschip, de klapschroef en de boegschroef schoon te maken, nieuwe antifouling aan te brengen, en zinkanodes te vervangen. Het was echt nodig. De stuwkracht van motor en boegschroef waren merkbaar afgenomen en we zeilden duidelijk minder snel. Gelukkig kwamen er bij verdere inspectie geen verrassingen aan het licht.

Terug in het water hebben we de olie ververst in de motor en in de generator. We hebben de koelwaterimpellers vervangen en nieuwe brandstoffilters geplaatst. Ook de kleppen waren aan de beurt om gesteld te worden. Dat durven we zelf nog niet zo goed. We hebben het laten doen. De monteur van de werf hier op de haven is daar erg handig in.

De watermaker deed het nog prima, maar hij lekte een heel klein beetje, ergens uit de hogedrukunit. Ook omdat het apparaat inmiddels al meer dan 15 jaar oud is hebben we besloten om niet verder op zoek te gaan naar het lek maar de hogedrukunit in het binnenste van de watermaker te vervangen door een nieuwe. Het was wel nodig om daarvoor de watermaker uit te bouwen. We hebben hem in de kuip te geplaatst om er goed bij te kunnen. Dat is geen kleine klus, vooral omdat het apparaat heel compact is ingebouwd en het ook behoorlijk zwaar is. Gelukkig was Denise weer in de buurt, die niet niet alleen handig maar ook sterk is. Samen hebben we in een dag de watermaker uitgebouwd, de hogedrukunit vervangen en het apparaat weer teruggeplaatst. Hij lekt niet meer. De nieuwe unit blijkt een stuk soepeler te lopen en minder lawaai te maken. We zijn er blij mee.

Tenslotte hebben we ook het want gecontroleerd. Thijs vindt het wel leuk om met een slang de mast in te gaan, de wartels van het grootzeil en de fok schoon te spuiten, de terminals van de stagen schoon te maken en te controleren op eventuele haarscheurtjes.

Alles leek in orde, maar voor de zekerheid hebben het want ook door een professionele “rigger” laten controleren, die toevallig onze buurman in de haven is. Hij twijfelde aan de montage van de isolatoren in de achterstag. Die isolatoren zijn ervoor omdat de achterstag ook functioneert als antenne voor de kortegolfzender. Geen groot risico, zolang we onder de kust blijven varen, maar voor een lange tocht over de Atlantisch Oceaan nemen we liever geen enkel risico. Dus hebben we besloten om de achterstag te laten vervangen door een nieuwe.

En natuurlijk nog even een proefvaart. Heerlijk als vanouds de zeilen weer uitgerold en met een vriendelijk briesje langs de zuidkust van Lanzarote gevaren totdat de wind wegviel. Bij Playa Mujeres zijn we voor anker gegaan om te zwemmen rond de boot. Helaas bleek het anker vast gehaakt aan de rotsbodem toen we het wilden ophalen. We gokten dat het anker wel eens los zou kunnen komen als we er overheen zouden varen. Gelukkig bleek dat te werken en hebben we niet hoeven te duiken. Nu wachten we op onze ligplaats in de marina op gunstige wind om naar Madeira te zeilen.

Weer terug op Lanzarote

Marina Rubicon, Playa Blanca, Lanzaote, donderdag 13 februari 2025.

Na alle feestelijkheden van Kerstmis met kinderen en kleinkinderen zijn we toch maar weer gauw terug naar de warmte van de Canarische eilanden gegaan. Waarschijnlijk net te laat, want het griepvirus heeft ons goed te pakken gehad, eerst Wilma, daarna Thijs, met koorts, hoofpijn en hoesten. Zelfs hier duurde het wel lang, een paar weken, voordat we ervan af waren. De plannen die we hadden om naar Gran Canaria te gaan, hebben we maar even uitgesteld.

Het was een mooie gelegenheid om de restauratie van het teakdek weer op te pakken en af te maken. Het rubber in de naden hadden we al vervangen en we hoopten dat het rubber langs de randen van het teak met de romp en langs de randen van het teak met het dek voorlopig goed genoegd zou zijn. Helaas bleek dat niet waar. Het rubber verteerde en de randen begonnen in te wateren. Dus hebben we het oude rubber er uit gekrabd, de randen schoon gemaakt en met nieuw rubber gevuld. Een hele klus, vooral omdat de randen alleen met handgereedschap toegankelijk zijn en het teak nog heel fraai is gelegd rondom de dekbeslagen. Dankzij de hulp van Denise, gekwalificeerd stewardess op super-jachten, en ook een hele handige doe-het-zelver, die het leuk vond om ons in haar vrije tijd te helpen, was de klus in twee weken geklaard.

Voorlopig zijn we klaar met de restauratie van het dek. Onderhoud blijft natuurlijk altijd nodig, maar we gaan ons nu concentreren op de voorbereidingen voor de reis van komende zomer. Via Madeira willen we naar zuid Portugal zeilen en na de zomer weer terug naar Lanzarote

Vrolijke feestdagen en een gelukkig Nieuwjaar

Marina Rubicon, Playa Blanca, Lanzarote, woensdag 4 december 2024.

We blijven nog even hier en varen af en toe een rondje in de buurt. Het weer is nog steeds heel aangenaam.
Met familiebezoek hebben we het erg gezellig gehad. We gingen naar de Papagayo stranden en bezochten natuurlijk ook de highlights van het eiland. We genieten nog steeds van de wandeling door de krater van de Caldera de los Cuervos, een van de meest fantastische en relatief jonge vulkanen van Lanzarote, ontstaan in de laatste zesjarige uitbarstingsfase van 1730 tot 1736. Wat spannender is de wandeling langs de klifrand van de Risco de Famara met prachtig uitzicht op het eiland La Graciosa. Zelf vinden we het ook nog steeds leuk om naar het huis van Cesar Manrique te gaan, ingericht en gestoffeerd in de typische jaren 60 stijl in vijf grote vulkanische bellen in de lava.

Kerstmis komt er aan. De haven is nu vrolijk verlicht net als de straten in de buurt. Inmiddels zijn er al wel veel boten vertrokken richting de Kaap Verde en de Caraïben. Intussen werkt Thijs het lijstje af van onderhoudsklussen van de boot en bereidt Wilma zich voor op diverse kerstuitvoeringen met het koor in Yaiza.

Regelmatig lopen we naar het strandje van Playa Dorada om te zwemmen in de zee, die nog steeds 22 ℃ is.

Onze Starlink antenne is een succes. Via Starlink hebben we stabiel breedband internet, waarmee we onder andere de Nederlandse radio en televisie kunnen volgen en kunnen beeldbellen. Dat voelt aan als luxe, zeker in vergelijking met de trage satelliet verbinding van Iridium en is bovendien veel goedkoper. Zo blijven we gemakkelijk in contact met het thuisfront.