Weer op Madeira

Marina Calheta, Vila da Calheta, Madeira, donderdag 14 mei 2026.

We zijn weer terug op Madeira. In de marina van Calheta werden we bijzonder hartelijk verwelkomd en kregen we dezelfde ligplaats aangewezen als vorig jaar.

Op dinsdag 5 mei vertrokken we uit Lanzarote. De verwachtingen waren gunstig. Heftige regenbuien op Madeira trekken weg en de overheersende noordelijke wind draait iets naar het oosten zodat Madeira bezeild is, 60 graden aan de wind met windkracht vier, 300 mijl voor de boeg, twee dagen varen, ideale omstandigheden.
Na een paar uur zijn we door de acceleratie zone van Lanzarote en sturen we op de wind naar Madeira. Voor het comfort reven we de zeilen een beetje. Het eten hebben we van te voren bereid en staat klaar in de koelkast. De nacht begint donker, half bewolkt. De maan komt pas op kort na middernacht.

Met de luxe van breedband internet via Starlink beschikken we elke 6 uur over een update van het weerbericht. Het is dan ook geen verrassing dat we de volgende dag toch nog langs de rand van een regenfront komen te varen, de wind wat hoger inkomt, 45 graden, de golven wat steiler worden en de bewegingen van de boot een stuk heftiger zijn. Varend op een oor en dubbel gereefd gaan we de nacht in. We pikken best nog wat paaltjes voordat we in de luwte van Madeira komen en de laatste paar uur rustig op de motor naar Calheta varen, waar we op donderdag 7 mei om half elf afmeren.

Moe maar voldaan genieten we ervan dat het weer gelukt is om een flink stuk te varen, een jaar nadat Wilma op hetzelfde traject door een onverhoedse beweging van de boot twee ruggenwervels had gebroken en nog niet helemaal zonder beperking is. Na een jaar waren we ook een beetje onze routine kwijtgeraakt. Zo waren we vergeten de VHF aan te zetten tot een passerende kennis ons via WhatsApp erop wees. Ook kwamen we er te laat achter dat de uiterste datum van onze zeeziekte medicijnen ruim verlopen was, waardoor de werking behoorlijk minders was. Dat gaat ons niet nog een keer gebeuren.

Inmiddels zijn we weer behoorlijk geacclimatiseerd. We zijn naar Funchal geweest, een hele mooie rit langs bananenplantages en wijnvelden op steile hellingen langs diepe ravijnen, maar wel twee uur in de bus. Met een auto door de tunnels zou het 45 minuten geweest zijn.

Even een update

Playa Blanca, maandag 23 maart 2026.

Eind deze week vertrekken we weer naar Zaltbommel. We zijn in de maanden januari en maart aan boord van Luna Verde geweest. Veel geklust, veel gewandeld en stukjes gevaren tussen Fuertaventura en Lanzarote en langs de Papagayo stranden, de beste plek om achter het anker de barbecue weer eens uit te proberen. Dat hebben we ook gedaan met de bemanning van de Seaquest, die het slechte weer in Portugal ontvlucht waren en gezellig op Lanzarote op bezoek kwamen.

Toch regende het hier in januari ook buitengewoon veel. Zoveel dat de vulkanische bergen op Lanzarote, die anders zwart zijn van de lava, in groene weiden veranderden.

Intussen hebben we de toiletten aan boord gereviseerd, kleppen en pompen schoon gemaakt en na 14 jaar ook de afvoerslangen vervangen. We hebben ook de landvasten, die bij wind en deining wel erg luid begonnen te piepen, vervangen door nieuwe.

Ook hebben we de schoten gewassen, die zijn nu weer lekker soepel. Maar toen we de kraanlijn gewassen hadden, bleek de mantel op diverse plaatsen ernstig beschadigd. We besloten om hem te vervangen. Het leek een eenvoudige klus om een nieuwe lijn met de muislijn in de mast te trekken, totdat hij tot onze schrik vast liep, midden in de mast. Toen bleek, dat de lijn zowel van boven af als van onder af vast liep, hebben we professionele hulp ingeroepen. Op advies van de tuiger hebben we van alle lijnen in de mast de spanning afgehaald, waarna we de nieuwe lijn er gemakkelijk in konden trekken. Een kleinigheidje dus, waar we ons veel zorgen om hadden gemaakt.

Afgezien van een paar mooie dagen is het weer in maart bijzonder slecht geweest. Door de storm “Regina” was het begin maart onstuimig en ongewoon nat. Er waren waarschuwingen voor zware windstoten, onweer en golven van 6 tot 7 meter hoog. Veel minder zon dan gebruikelijk. Intussen werd het eiland steeds groener.

Op dit moment is het opnieuw onrustig, met buien, hoge golven en een ruwe zee, nu veroorzaakt door de storm “Therese”, die over de Canarische elanden trekt. Het typische zonnige weer komt hopelijk weer terug als ook deze depressie voorbij is.

Fijne feestdagen en een voorspoedig 2026

Lanzarote, Playa Blanca, Marina Rubicon, Zaterdag 20 december.

In Oktober vlogen we vanuit Nederland terug naar Luna Verde op Lanzarote. Toen nog met rolstoelassistentie voor Wilma. Inmiddels is dat niet meer nodig. Het herstel van de gebroken wervels gaat langzaam maar voorspoedig. Nog een maand of drie dagelijkse bewegingsoefeningen en dan moeten we weer fit genoeg zijn om te gaan zeilen.

Het weer op Lanzarote is bijzonder aangenaam met temperaturen rond de 20 graden en omdat we voorlopig toch even niet varen, doen we mee met de feestelijke Kerstactiviteiten op het eiland. Wilma repeteert al weer met het koor van Yaiza en zingt mee in kerstconcerten. Een bijzonder gelegenheid was het concert bij de feestelijke opening van de “Belen” (Kerststal) in Yaiza in de aanwezigheid van de plaatselijke notabelen. Een “Kerststal” bestaat hier uit een grote maquette van de stad en omgeving. Met name die van Yaiza is bijzonder en trekt veel belangstelling.

Op de boot blijven we ons bezig houden met de altijd noodzakelijke reparaties en onderhoud. De meeste klussen klaren we in nauwe samenwerking met technici van de werf op de haven.

De capaciteit van de service accu’s was na zeven jaar ver afgenomen. We hebben ze vervangen door nieuwe, dezelfde Optima Blue Top accu’s, waar we bijzonder tevreden over zijn. Ook de start accu’s van motor en generator en de accu’s van de boegschroef blijken aan vervanging toe. Als we ook nog de back-up accu van de navigatie elektronica vervangen zijn alle accu’s nieuw.

Bij de terugtocht van Madeira naar Lanzarote bleek, dat het signaal van de marifoon erg slecht geworden was en dat het bereik van de AIS was afgenomen tot ongeveer een mijl, hoogst waarschijnlijk veroorzaakt door problemen met de antenne. Terug op Lanzarote hebben we de kabels en alle aansluitingen van de antenne gecontroleerd. Het meeste zag er nog uit als nieuw. Omdat alleen de antenne tekenen van corrosie vertoonde, besloten we de antenne boven op de mast te vervangen. Dat heeft geholpen. De VSWR-waarde, die aangeeft hoe goed de antenne aan de zender is gekoppeld, was 1:4 geworden (erg slecht) is weer terug naar 1:1.5 (best goed).

Meteen ook maar de verstaging gecontroleerd. Drie van de 19 rvs strengen bij de terminal van de bakboord D1-stag waren gebroken. Toen we de stag losnamen bleek hij enkele slagen gedraaid te zijn wat de breuk veroorzaakt kan hebben. Beide D1 stagen, bakboord stuurboord, hebben we vervangen.
Het toilet bij de achterkajuit hebben we uit elkaar gehaald, onderdelen schoon gemaakt, en de aansluitslangen vervangen. Dat was dringend nodig want de slangen zaten bijna dicht.
Tenslotte heeft de airconditioning in de achterkajuit het begeven. Na 23 jaar trouwe dienst niet meer te repareren. We besluiten een nieuwe airco te laten installeren.

We vervelen ons geen moment en het is best gezellig om met andere bootbewoners te genieten van het fijne klimaat. De meesten zijn hier tijdelijk en bereiden zich voor op een oversteek van de Atlantische oceaan. Enkelen hebben een vaargebied rond de Oost Atlantische eilanden. Voor de feestdagen gaan we even naar Nederland en na nieuwjaar weer terug naar de boot op Lanzarote.
Voor nu wensen wij al onze volgers Plezierige Feestdagen en de Beste Wensen voor 2026

Even terug naar Zaltbommel

Zaltbommel, zondag 10 augustus 2025.

Lang niets van ons gehoord, maar we zijn weer terug in Zaltbommel.

We waren te optimistisch. Het bleek dat Wilma onderweg van Lanzarote naar Madeira door een onverwachte beweging van de boot harder tegen haar rug was gevallen dan we dachten. De pijn werd niet minder. Dus toen toch maar van Calheta drie kwartier met een taxi naar het ziekenhuis in Funchal voor nader onderzoek.

Na Röntgen opnames en een CT-scan bij orthopedie zijn we voor MRI overgebracht naar de afdeling neurochirurgie in een andere kliniek. Er was een ruggenwervel gebroken. Gelukkig kon die binnen twee dagen in diezelfde kliniek geopereerd worden.

Helaas bleef de pijn langer dan verwacht. Uit nieuw MRI onderzoek bleek dat er nog een tweede wervel gebroken was. Die kon niet geopereerd worden en moet de komende maanden langzaam genezen. Na twee weken waren we gelukkig “fit to fly”, en zijn we onder begeleiding van EuroCross teruggevlogen naar Nederland.

Thijs is later weer naar Madeira gevlogen om samen met Matthias van de Bella Luna Verde naar onze ligplaats op Lanzarote terug te brengen.

Niet helemaal volgens plan brengen we nu de zomer in Nederland door. Langzaam maar zeker gaat Wilma vooruit en we kijken ernaar uit om in oktober weer naar de boot te gaan.