Terug naar thuishaven op Lanzarote

Zaltbommel, dinsdag 23 juni 2026.

We zjjn een maand op Madeira tot kleinzoon Sten komt. Na zijn laatste schoolexamen heeft hij twee weken om bij ons aan boord te komen en mee terug te varen naar Lanzarote. In tussen genieten wij van het aangename klimaat, soms ook met stevige wind en een hinderlijke deining in de haven.

Vanwege de deining meren we Luna Verde strak af met lange landvasten voor de nodige rek. Onze lijnen zijn16 mm en relatief dun. Daardoor zijn ze gemakkelijk te hanteren en hebben ze ook wat meer rek om schokken op te vangen. Voor de zekerheid nemen we ze wel twee of drie dubbel. Zo liggen we veilig, wat niet wegneemt dat er toch twee lijnen knappen.

Het onrustige weer is voorbij als de bemanning van de Flying Swan langs komt. Willem en Martine zijn even op vakantie op Madeira. Met hun auto bezoeken we het MUDAS museum in Calheta, gelegen boven het stadje met een prachtig uitzicht op de haven. De collectie van het museum spreekt ons niet zo aan, maar de architectuur is indrukwekkend.

Met Pinksteren is het onrustige weer voorbij. De wind is weg en de zee is weer glad. Het is de dag dat de plaatselijke pastoor in de haven schepen komt zegenen, vergezeld van muzikanten en een schattig meisjeskoor. Het lijkt ons mooi meegenomen om ook gezegend te worden in de naam van de Heilige Geest. Uiteraard dragen we ook bij aan de collecte.

Op 26 mei komt Sten aan boord. We hebben een auto gehuurd om hem op te halen op het vliegveld. Dan is het wachten op een gunstig moment om naar Lanzarote te varen. Met de heersende noorderwind zou dat eenvoudig moeten zijn als het weer dit jaar niet voortdurend verstoord zou worden door langskomende depressies.

Het is twee dagen en twee nachten zeilen naar Lanzarote en we willen maximaal windkracht vijf en golven niet hoger dan twee meter. De eerste paar dagen zijn de golven nog te hoog en maken we gebruik van de gelegenheid om te wandelen langs een paar van de talloze mooie levada’s op Madeira. Intussen ontpopt Sten zich als onze culinaire chef aan boord.

Twee keer per dag bekijken we de weersvoorspellingen. Ze veranderen voortdurend en de verschillende weermodellen wijken erg van elkaar af. Alles wijst er echter op, dat het weer nu nog even redelijk kalm is, maar dat er later een lange periode met harde wind en hoge golven aankomt. We besluiten daarom niet langer te wachten en op vrijdag 29 mei te vertrekken.

Op het einde van de middag zijn we uit de windschaduw van Madeira en zeilen we met een ruime koers en stevige wind over twee meter hoge golven in zuidelijke richting. Gelukkig heeft Sten nieuwe zeeziekte medicijnen meegenomen, die, anders dan op onze heenreis naar Madeira, prima blijken te werken.

Gemiddeld hebben we zo’n 16 knopen wind, met regelmatige uitschieters naar 22 knopen en ook flauwtes van 12 knopen. Na een paar keer gereefd en ontreeft te hebben besluiten het grootzeil en de genua maar gereefd te laten.

Met de gemiddelde snelheid van 6 knopen door het water komen we vroeg in de ochtend van 30 mei aan. We laten de brandstoftank weer vullen en schuiven met weinig wind onze ligplaats in. Precies op tijd, want ’s avonds al begint het stevig te waaien. Wat we vermoedden blijkt uit te komen. De dagen die volgen waait het constant 6-7 Bf, maar de zon schijnt, het is lekker warm en bij het beschutte “Playa Dorada” kunnen we heerlijk zwemmen.

Op 6 juni brengen we Sten weer naar het vliegveld. We waren een goed team met z’n drieën. Negen juni vliegen we zelf ook weer terug naar Nederland.

Weer op Madeira

Marina Calheta, Vila da Calheta, Madeira, donderdag 14 mei 2026.

We zijn weer terug op Madeira. In de marina van Calheta werden we bijzonder hartelijk verwelkomd en kregen we dezelfde ligplaats aangewezen als vorig jaar.

Op dinsdag 5 mei vertrokken we uit Lanzarote. De verwachtingen waren gunstig. Heftige regenbuien op Madeira trekken weg en de overheersende noordelijke wind draait iets naar het oosten zodat Madeira bezeild is, 60 graden aan de wind met windkracht vier, 300 mijl voor de boeg, twee dagen varen, ideale omstandigheden.
Na een paar uur zijn we door de acceleratie zone van Lanzarote en sturen we op de wind naar Madeira. Voor het comfort reven we de zeilen een beetje. Het eten hebben we van te voren bereid en staat klaar in de koelkast. De nacht begint donker, half bewolkt. De maan komt pas op kort na middernacht.

Met de luxe van breedband internet via Starlink beschikken we elke 6 uur over een update van het weerbericht. Het is dan ook geen verrassing dat we de volgende dag toch nog langs de rand van een regenfront komen te varen, de wind wat hoger inkomt, 45 graden, de golven wat steiler worden en de bewegingen van de boot een stuk heftiger zijn. Varend op een oor en dubbel gereefd gaan we de nacht in. We pikken best nog wat paaltjes voordat we in de luwte van Madeira komen en de laatste paar uur rustig op de motor naar Calheta varen, waar we op donderdag 7 mei om half elf afmeren.

Moe maar voldaan genieten we ervan dat het weer gelukt is om een flink stuk te varen, een jaar nadat Wilma op hetzelfde traject door een onverhoedse beweging van de boot twee ruggenwervels had gebroken en nog niet helemaal zonder beperking is. Na een jaar waren we ook een beetje onze routine kwijtgeraakt. Zo waren we vergeten de VHF aan te zetten tot een passerende kennis ons via WhatsApp erop wees. Ook kwamen we er te laat achter dat de uiterste datum van onze zeeziekte medicijnen ruim verlopen was, waardoor de werking behoorlijk minders was. Dat gaat ons niet nog een keer gebeuren.

Inmiddels zijn we weer behoorlijk geacclimatiseerd. We zijn naar Funchal geweest, een hele mooie rit langs bananenplantages en wijnvelden op steile hellingen langs diepe ravijnen, maar wel twee uur in de bus. Met een auto door de tunnels zou het 45 minuten geweest zijn.

Even een update

Playa Blanca, maandag 23 maart 2026.

Eind deze week vertrekken we weer naar Zaltbommel. We zijn in de maanden januari en maart aan boord van Luna Verde geweest. Veel geklust, veel gewandeld en stukjes gevaren tussen Fuertaventura en Lanzarote en langs de Papagayo stranden, de beste plek om achter het anker de barbecue weer eens uit te proberen. Dat hebben we ook gedaan met de bemanning van de Seaquest, die het slechte weer in Portugal ontvlucht waren en gezellig op Lanzarote op bezoek kwamen.

Toch regende het hier in januari ook buitengewoon veel. Zoveel dat de vulkanische bergen op Lanzarote, die anders zwart zijn van de lava, in groene weiden veranderden.

Intussen hebben we de toiletten aan boord gereviseerd, kleppen en pompen schoon gemaakt en na 14 jaar ook de afvoerslangen vervangen. We hebben ook de landvasten, die bij wind en deining wel erg luid begonnen te piepen, vervangen door nieuwe.

Ook hebben we de schoten gewassen, die zijn nu weer lekker soepel. Maar toen we de kraanlijn gewassen hadden, bleek de mantel op diverse plaatsen ernstig beschadigd. We besloten om hem te vervangen. Het leek een eenvoudige klus om een nieuwe lijn met de muislijn in de mast te trekken, totdat hij tot onze schrik vast liep, midden in de mast. Toen bleek, dat de lijn zowel van boven af als van onder af vast liep, hebben we professionele hulp ingeroepen. Op advies van de tuiger hebben we van alle lijnen in de mast de spanning afgehaald, waarna we de nieuwe lijn er gemakkelijk in konden trekken. Een kleinigheidje dus, waar we ons veel zorgen om hadden gemaakt.

Afgezien van een paar mooie dagen is het weer in maart bijzonder slecht geweest. Door de storm “Regina” was het begin maart onstuimig en ongewoon nat. Er waren waarschuwingen voor zware windstoten, onweer en golven van 6 tot 7 meter hoog. Veel minder zon dan gebruikelijk. Intussen werd het eiland steeds groener.

Op dit moment is het opnieuw onrustig, met buien, hoge golven en een ruwe zee, nu veroorzaakt door de storm “Therese”, die over de Canarische elanden trekt. Het typische zonnige weer komt hopelijk weer terug als ook deze depressie voorbij is.

Fijne feestdagen en een voorspoedig 2026

Lanzarote, Playa Blanca, Marina Rubicon, Zaterdag 20 december.

In Oktober vlogen we vanuit Nederland terug naar Luna Verde op Lanzarote. Toen nog met rolstoelassistentie voor Wilma. Inmiddels is dat niet meer nodig. Het herstel van de gebroken wervels gaat langzaam maar voorspoedig. Nog een maand of drie dagelijkse bewegingsoefeningen en dan moeten we weer fit genoeg zijn om te gaan zeilen.

Het weer op Lanzarote is bijzonder aangenaam met temperaturen rond de 20 graden en omdat we voorlopig toch even niet varen, doen we mee met de feestelijke Kerstactiviteiten op het eiland. Wilma repeteert al weer met het koor van Yaiza en zingt mee in kerstconcerten. Een bijzonder gelegenheid was het concert bij de feestelijke opening van de “Belen” (Kerststal) in Yaiza in de aanwezigheid van de plaatselijke notabelen. Een “Kerststal” bestaat hier uit een grote maquette van de stad en omgeving. Met name die van Yaiza is bijzonder en trekt veel belangstelling.

Op de boot blijven we ons bezig houden met de altijd noodzakelijke reparaties en onderhoud. De meeste klussen klaren we in nauwe samenwerking met technici van de werf op de haven.

De capaciteit van de service accu’s was na zeven jaar ver afgenomen. We hebben ze vervangen door nieuwe, dezelfde Optima Blue Top accu’s, waar we bijzonder tevreden over zijn. Ook de start accu’s van motor en generator en de accu’s van de boegschroef blijken aan vervanging toe. Als we ook nog de back-up accu van de navigatie elektronica vervangen zijn alle accu’s nieuw.

Bij de terugtocht van Madeira naar Lanzarote bleek, dat het signaal van de marifoon erg slecht geworden was en dat het bereik van de AIS was afgenomen tot ongeveer een mijl, hoogst waarschijnlijk veroorzaakt door problemen met de antenne. Terug op Lanzarote hebben we de kabels en alle aansluitingen van de antenne gecontroleerd. Het meeste zag er nog uit als nieuw. Omdat alleen de antenne tekenen van corrosie vertoonde, besloten we de antenne boven op de mast te vervangen. Dat heeft geholpen. De VSWR-waarde, die aangeeft hoe goed de antenne aan de zender is gekoppeld, was 1:4 geworden (erg slecht) is weer terug naar 1:1.5 (best goed).

Meteen ook maar de verstaging gecontroleerd. Drie van de 19 rvs strengen bij de terminal van de bakboord D1-stag waren gebroken. Toen we de stag losnamen bleek hij enkele slagen gedraaid te zijn wat de breuk veroorzaakt kan hebben. Beide D1 stagen, bakboord stuurboord, hebben we vervangen.
Het toilet bij de achterkajuit hebben we uit elkaar gehaald, onderdelen schoon gemaakt, en de aansluitslangen vervangen. Dat was dringend nodig want de slangen zaten bijna dicht.
Tenslotte heeft de airconditioning in de achterkajuit het begeven. Na 23 jaar trouwe dienst niet meer te repareren. We besluiten een nieuwe airco te laten installeren.

We vervelen ons geen moment en het is best gezellig om met andere bootbewoners te genieten van het fijne klimaat. De meesten zijn hier tijdelijk en bereiden zich voor op een oversteek van de Atlantische oceaan. Enkelen hebben een vaargebied rond de Oost Atlantische eilanden. Voor de feestdagen gaan we even naar Nederland en na nieuwjaar weer terug naar de boot op Lanzarote.
Voor nu wensen wij al onze volgers Plezierige Feestdagen en de Beste Wensen voor 2026